We hebben iets uit te leggen: twee uitgaven geleden kondigden we een duurtest aan van een met schijfremmen uitgevoerde Ridley Fenix. Werkelijk alles aan de fiets functioneerde naar tevredenheid. Sterker nog, het was een topkarretje. Op de schijfremmen na. Wat er mis mee was? Ze piepten! En niet zo’n beetje ook. Om eerlijk te zijn: ze schreeuwden het uit.

Tekst: Rick Brauwers / Foto’s: George Deswijzen

DEZE AEROAD HEEFT EEN HOGE FUNFACTOR!

Eerst alleen de voorrem, maar na een paar ritten ook de achterrem. Ridley spaarde kosten nog moeite om het probleem op te lossen. Sintered pads werden vervangen door Organic pads; er kwam een nieuwe schijfrem; de boel werd uitgebakken; er kwam een monteur langs aan huis; organic pads werden weer omgewisseld naar sintered pads…. pííííéééép. We gingen daarom op zoek naar een nieuw testmodel.

Nieuw testmodel
De zoektocht naar een nieuwe testfiets duurde niet zo lang. Tijdens ‘La grande bouclé’ keken we onze ogen uit als de Canyon Aeroad in beeld kwam. Joaquim Rodriguez stak maar liefst twee keer de handen in de lucht tijdens de Tour de France. Met zijn custom paint frame, afgemonteerd met Dura Ace Di2 en Mavic Cosmic Carbone Ultimate wielen wist hij op de Muur van Huy en op het Plateau de Beille de concurrentie achter zich te laten. Vreugde en nieuwsgierigheid gingen dan ook hand in hand toen de deurbel twee keer luidde en er een Canyon-doos in de hal werd neergezet.

De oranje letters op het karton beloven veel goeds. Aangezien dit de tweede testfiets van Canyon is, weet ik uit ervaring dat montage een eitje is. Wielen monteren, zadelpen vastzetten, stuur monteren en klaar is de Aeroad CF SLX 8.0 De Aeroad zag in 2010 het levenslicht. Bij dit 2015-model was de doelstelling duidelijk; maximale stijfheid, laag gewicht, messcherpe stuureigenschappen en een optimaal comfort. Eerlijkheid gebied te zeggen dat dit geen fiets is om gezellig mee te toeren. Dit is een wedstrijdfiets, gemaakt om snoeihard mee te fietsen. Deze maat L heeft een bovenbuis lengte van 57,2 cm en een zitbuislengte van 55,1 cm. Afgemonteerd met Ultegra Di2 weegt dit model 7,2 kg. Voor het topmodel (9.0 team) betaal je € 6.499,- (Dura Ace Di2, Mavic CXR Ultimate 60 WTS wielset). Deze 8.0 telt € 4.299,- aan de virtuele kassa. De goedkoopste Aeroad is € 1.000,- goedkoper en is voorzien van een mechanische Ultegra groep en rolt op Mavic Cosmic Pro Carbon Exalith WTS wielen.

Straaljager op wielen
De Aeroad CF SLX Di2 8.0 is te bestellen in de kleuren rood of zwart. Bij Canyon typeren ze de kleur zwart als Stealth, en een stealthfighter is nou precies de associatie die ik heb bij deze fiets. Door de aërodynamische buisvormen van het frame en de combinatie van mat zwart en hoogglans zwart heeft deze lichtgewicht racemachine de uitstraling van een straaljager. Ontwerpers hebben de stuurpen en het stuur geïntegreerd tot een strakke aero cockpit. Ook is de Di2 module netjes weggewerkt in een ruimte onder de stuurpen. En dan die carbon wielset; 62 mm matzwarte strike van Reynolds. ‘Oeh’s’ en ‘ah’s’ klinken als superlatieven door de keuken waar de fiets tegen de kast staat te pronken.

Eerste testrit
‘Wááááááááát?’ Met open mond en grote ogen wordt de nieuwe testfiets geïnspecteerd. ‘Als testrijder is het roeien met de riemen die je hebt hè vriend?’ klinkt het enigszins sarcastisch uit de mond van mijn trainingsmaatje. ‘Ultegra Di2, mooie Reynolds.’ Zijn handen glijden over het stuur. ‘Dit is bijna kunst, gast. Wat een mooi karretje zeg!’ ‘Mooi hè?! Ik ben wel blij dat het niet waait,’ zeg ik en kijk naar de lucht. ‘Met die wielen bedoel je?’ ‘Ja niet alleen die wielen, ook bij het achterwiel is het frame dicht, en het balhoofd is…2016-model?’ ‘Nee, 2015,’ zeg ik. ‘Het 2016-model schijnt nauwelijks af te wijken van deze 2015-versie.’ ‘Die geïntegreerde zadelpenklem is ook wel heel erg subtiel hè, mooi man. Maar genoeg geluld, let’s go!’

De eerste meters op een testfiets zijn eigenlijk altijd hetzelfde. Het komt neer op heel veel kijken, luisteren en voelen. Meestal gaat er een tooltje mee om de gefitte maatvoering bij te stellen. De eerste meters van het testrondje via Gulpen, Maastricht en Valkenburg verlopen behoorlijk soepel. Op het zoemende geluid van rubber op het asfalt na, is de fiets geheel geruisloos. Wat me tijdens het afstellen al meteen opvalt, is dat de stuurhoogte 3 cm lager is als dat ik gewend ben. Als ik met mijn handen in de beugels fiets, merk ik dat ik onmiddellijk een diepe aërodynamische houding aanneem. In de eerste afdaling toont deze Aeroad dan ook meteen zijn klasse. De fiets voelt stabiel, stijf en ondanks het feit dat de snelheid oploopt tot boven 60 km/u voel ik me ontspannen en helemaal in controle. De wielen snijden door de wind en lijken zich niks aan te trekken van de belasting die deze snelheid teweegbrengt. Mijn trainingsmaatje fietst op geruime afstand achter me zodat ik vlak voor een bocht naar rechts de eerste remtest kan uitvoeren. Vanuit de beugels leg ik mijn wijsvingers om de remhendels en trek ze hard aan. De blauwe Reynolds-remblokjes in de ‘direct mount’ Ultegraremset doen onmiddellijk hun werk en binnen een paar meter rol ik stapvoets in de richting van de haakse bocht naar rechts. Test geslaagd.

‘Jij daalt als een baksteen,’ klinkt het even later naast me. ‘Noodstop ging ook goed,’ vul ik hem aan. Mijn handen liggen boven op het afgeplatte stuur en ook dit voelt comfortabel. ‘Die fiets straalt een en al snelheid uit.’ Niet alleen mijn trainingsmaatje is enthousiast, zelf kan ik ook nauwelijks mijn ogen van de fiets afhouden. Buiten het centrum van Gulpen zetten we koers in de richting van Maastricht en nemen we de lekker lopende klim naar Margraten. Het stijgingspercentage schommelt tussen de 4% en 5% en is geen partij voor de klimcapaciteiten van deze Canyon Aeroad. Het enige dat ik merk is dat het frame op geen enkele wijze meegeeft aan de krachten die ik erop loslaat.

‘Hoe voelt het zadel?’ ‘Eerste indruk is goed,’ zeg ik. ‘Een zadel test je natuurlijk niet zomaar even, dat is een kwestie van uren maken. Als je lekker zit en verder niks merkt, dan is het goed,’ vat ik het onderwerp ietwat simplistisch samen. Het Fizik Arione-zadel was reeds door Canyon op de aero zadelpen gemonteerd. Nadat ik de zadelpen had voorzien van een likje bijgeleverde carbonpasta, draaide ik de geïntegreerde zadelpenklem aan met de bijgeleverde momentsleutel. Zadelhoogte, terugstand, zadelhoek, ik checkte het allemaal zodat ik een maximaal rendement kon halen uit een zo stabiel mogelijke zitpositie. Ik had geen speciale maat aangevraagd die precies paste bij mijn zitbotafstand. Niet omdat ik dit niet wilde, maar simpelweg omdat het niet werd aangeboden. Kwestie van veel uren maken en aanvoelen dus! Halverwege ons testrondje heb ik nog geen enkel minpunt kunnen ontdekken bij dit zwarte snelheidsmonster. Het 25 mm Continental Grand Prix-rubber bolt lekker weg en het vertoont meer dan voldoende grip bij het scherpe aansnijden van de weinige bochten die dit parcours kent.

Conclusie
Bij thuiskomst vertaalt mijn positieve gevoel zich onmiddellijk in Strava-cijfers. Tijdens het ritje van bijna 50 km dat ik al enkele jaren fiets, heb ik maar liefst elf PR’s gereden. Komt dit door de vele windtunneltesten die de Aeroad heeft ondergaan in de constructiefase? Of komt het door het moraal dat ik kreeg toen ik deze straaljager op wielen voor het eerst zag? De waarheid zal ergens in het midden liggen. Het feit is dat het testrondje een stuk sneller aan me voorbij is gegaan dan normaal. En misschien nog wel belangrijker; de funfactor van deze Aeroad is gigantisch! Het belooft een mooi jaar te worden voor de Aeroad en ikzelf. Laat dat najaar maar komen!

Onderdelen:
Voorwork:                             Canyon Aeroblade SLX
Balhoofdstel:                        Acros / Canyon
Achterderailleur:                   Shimano Ultegra Di2, 11 Speed
Voorderailleur:                      Shimano Ultegra DI2, 11 Speed
Rem/schakeleenheden:         Shimano Ultegra DI2, 11 Speed
Remmen:                             Shimano Ultegra
Casette:                               Shimano Ultegra, 11 Speed
Wielset:                                Reynolds Strike Carbon Clincher
Banden:                               Continental Grand Prix 4000S II
Crankstel:                            Shimano Ultegra, 11Speed
Tandwielen:                          52 | 36
Trapas:                                Shimano Pressfit
Stuur:                                  CanyonH11 Aerocockpit CF
Zadel:                                  Fizik Arione R5
Zadelpen:                            Canyon S27 Aero VCLS CF
Gewicht:                              7,20 KG

www.canyon.nl