Is dit een racefiets? Volgens Cube wel. Het concept racefiets vliegt al jaren alle kanten op en de ‘crossover’, bekend uit de autobranche, is ook in wielerland geland. Zie de Attain SL Disc als een Sports Utility Vehicle. Maar kan een fiets in alles tegelijk goed zijn? Geschikt om met je maten om het hardst te gaan, maar ook om comfortabel te toeren of te forensen? Of zelfs nog meer?

Tekst en foto’s: Jan Koelmans

Wat het ook is, het ziet er verdraaid goed uit. De gehele fiets, inclusief de Shimano 105 groep, is matzwart uitgevoerd, met neongroene accenten. Het ziet er strak uit, zo strak dat een niet-kenner er een fiets van vele duizenden euro’s in zou kunnen zien. Het high-tech voorkomen wordt verder versterkt door twee glimmende 160 millimeter remschijven, nog steeds een eye-catcher op een racefiets, en de daaruit voortvloeiende afwezigheid van een remvlak op de velgranden. Tien punten voor ‘streetcred’, hoewel de traditionele racefietsliefhebber misschien even fronst. Verder zien we 12 millimeter steekassen voor en achter, (deels) weggewerkte kabels en een frame waar duidelijk comfort is ingebouwd rondom zitbuis en staande achtervork. De Shimano RS505 shifters moeten plaats bieden aan hydraulische remcilinders, waardoor het uiterlijk wat gewenning vraagt: er stulpt een flink gezwel uit aan de voorzijde. Over de zin en onzin van schijfremmen valt veel te zeggen, maar op papier zijn er zeker voordelen voor een fiets als deze. De hydraulische bediening maakt dat ze nagenoeg onderhoudsvrij en zeer goed te doseren zijn. En zeker als je veel in de regen fietst spaar je een boel remblokken (en velgen) uit, naast de gegarandeerde remwerking. Maar het remsysteem zorgt er ook voor dat de Attain SL een stevige 9,3 kilo weegt. Met pedalen en bidonhouders gaat dat hard richting de tien kilo, en dat vonden we vijftien jaar geleden al aan de zware kant. De afwerking is netjes, al zouden de lasnaden van het bracket gebaat zijn bij de vijlbeurt die ze elders op het frame wel kregen. Maar, dit is dan ook niet een fiets van vele duizenden euro’s. Mooi hoe de leiding van de voorrem in de vorkkroon verdwijnt en er vlak boven de rem weer uitkomt. Die vorkkroon is evenals de uitvaleinden van aluminium, de vorkpoten zelf zijn uit carbon.

Review- Cube Attain SL Disc

Lokaal criterium

Tijd om er op te springen. Meteen is duidelijk dat deze fiets niets, maar dan ook helemaal niets te maken heeft met een aluminium racefiets van hetzelfde gewicht van vijftien jaar geleden. Cube noemt de geometrie ‘Road Comfort Geometry’, en inderdaad is de zitpositie aller-comfortabelst. Het stuur is lekker dichtbij en behoorlijk hoog. De extra knobbel op de shifters komt nu mooi van pas, want daardoor kun je behoorlijk variëren qua zitpositie. Maar wat is deze fiets een genot in de bocht! Mede door de zitpositie heb je volledige controle en kwak je de Attain plat de bocht in. Staand op de pedalen lijkt het alsof je op een veel lichtere fiets zit. In plaats van rechtstreeks de stad uit te fietsen, knal ik eerst drie rondjes over de klinkers rond het blok, als was het een lokaal criterium. De doordachte geometrie, intuïtieve remmerij en enorme stuurprecisie (ik verdenk de steekassen) lijken ruimschoots te compenseren voor het totaalgewicht. En dan blijkt dat de Attain SL inderdaad meer is dan een racefiets, want hij nodigt uit om er dingen mee te doen die je met een racefiets niet in je hoofd zou halen. Gewoon, omdat hij het kan. Wel is de fiets met 8 bar in de banden wat springeriger dan een carbon racer, met name in de voorvork. Maar de 25 millimeter Continental banden hebben aan zes bar meer dan voldoende, wat de trillingsdemping weer op niveau brengt. Het zadel is mij te zacht en heeft maar een zitpositie, waardoor je soms van je zitbotjes valt zoals vroeger van het rokzadel van je moeder’s fiets. Maar niets zo persoonlijk als een zadel.

Wiebelig

Na een paar uurtjes spelen moet ik denken aan hoe sommige mensen een hun eerste ritjes op de racefiets beleven. Een wiebelige fiets, de remmen onbereikbaar ver weg. En als je in je eerste Alpenafdaling de rem dan eindelijk beet hebt, gebeurt er amper wat. Hoe anders is deze Cube. Iedereen die kan fietsen, zal zich hier meteen op durven uitleven, ongeacht de ondergrond. Hoewel het op papier geen heel snelle fiets is, zullen een boel mensen hier harder op gaan dan op een traditionele racefiets, zeker als de omstandigheden uitdagend zijn. En als je meer gevorderd bent en ‘s winters een setje noppenbanden monteert, kan je je uitleven op meer dan de helft van de Nederlandse MTB routes. Dan is het namelijk een crossfiets!

Stuur: Cube Wing Race Bar Compact
Stuurpen: Cube Performance Pro
Zadel: Cube RP 1.0
Banden: Conti Grand Sport Race SL, 25-622
Crank: Shimano 105 FC-5800, 50x34T, Hollowtech III
Voorderailleur: Shimano 105 FD-5800
Achterderailleur: Shimano 105 RD-5800GS, 11-Speed
Cassette: Shimano 105 CS-5800, 11-32
Ketting: Shimano 105 CN-HG600-11
Remmen: Shimano BR-RS505, Hydr. Disc Brake, Flat- Mount (160/160)
Wielen: Fulcrum Racing 77 Disc gewicht: 9,3 kilo zonder pedalen
Prijs: € 1.499,-

De review is afkomstig uit Wielrenblad #2 2016. Wil je het gehele verhaal op je gemak kunnen teruglezen, dan kun je deze bestellen via onze webshop. Of download het magazine online via onze Soul Kiosk App. Daarnaast kun je natuurlijk altijd voor het gemak abonnee worden, klik dan op de onderstaande banner en ontvang voortaan elk magazine thuis op je deurmat.