Luxemburgse biotoop met ontzaglijke rotsformaties en een mysterieuze groene bulldog. Of ik zin heb een roadtrip door Luxemburg te maken? Ik had sowieso al met mijzelf afgesproken dat ik in het Pinksterweekend aardig wat kilometers op de fiets zou maken. Luxemburg kende ik alleen maar van een jaarlijks zwemtoernooi en het goedkope tanken op doorreis naar een vakantiebestemming in Spanje. Vier dagen door Luxemburg fietsen, daar kan ik geen nee tegen zeggen. 

Download hieronder de Routes voor jouw GPS:

Route 65 KM

Route 72 KM

Route 102 KM

Hieronder leest u een preview van het artikel over de bovenstaande routes. Dit artikel is afkomstig uit Wielrenblad #2 2016.

Op vrijdagmorgen word ik in ‘s Hertogenbosch opgepikt door Dennis, Ilona en Jaccolien, de fotografe. Drie breed lachende koppen verwelkomen me in een brute Ford die we voor deze gelegenheid meegekregen hebben. Na het inladen van mijn spullen sneaken Dennis en Jaccolien er tussenuit om een bakkie leut voor de trip te scoren. Een opgefokte buschauffeur komt briesend zijn bus uit omdat we op een levensgroot kruis voor een ‘laden en lossen’- bord geparkeerd staan. ‘We moesten dít laden’, grijnst Dennis terwijl hij zijn koffie omhoog houdt en vervolgens als een volleerde chauffeur, met slechts vier weken zijn rijbewijs in het bezit, achter het stuur kruipt en wegscheurt. Eenmaal en route naar Luxemburg bekijken we wat voor vlees we in de kuip hebben. Onze achtergronden zijn divers; van strandracer en motorcrosser naar triatleet, ex-zwemmer en ex-wielrenster. Wat deze combi voor ons in petto heeft, daar kan ik dan alleen nog maar naar gissen. De start is in ieder geval goed.

RouteLuxemburg2

GROENE BULLDOG

Terwijl veel Nederlanders voor heuvels richting de Belgische Ardennen vertrekken, weten velen niet dat op nog geen uur extra rijden een geweldig mooi natuurgebied ligt: Klein-Zwitserland in Luxemburg. In de auto bekijken Ilona en ik de kaart en proberen we meer informatie te vinden over het gebied. De naam Klein-Zwitserland maakt me stiekem toch een beetje ongerust. ‘Zouden m’n metgezellen voor deze trip makkelijker bergop rijden dan ik?’ We vervolgen de koers naar Scheidgen. Een piepklein gehucht met amper 400 inwoners in het Mullerthal, maar met het super-de-luxe hotel ‘Bon Repos’. Het hotel heeft vier sterren, maar krijgt er in sommige brochures en gidsen zelfs vijf. Als we aankomen bij ons onderkomen, wordt gelijk de garage naast het hotel geopend. De manager van het hotel kijkt in eerste instantie geïnteresseerder naar onze fietsen dan naar ons, en stalt onze tweewielers op een brandschoon tapijt. Daarna pas schudt hij ons de hand en begeleidt ons naar de onze kamers. Op de strakke, zwarte trap valt mijn oog op een groot beeld van een knalgroene bulldog. ‘Die bewaakt vast het hotel en zorgt voor die goede nachtrust’, grapt Jaccolien.

Tijdens een snelle sandwich in de brasserie van het hotel schuift manager Victor aan. Hij geeft ons een handig boekje met allerlei fietsroutes in de regio. Deze routes zijn door hemzelf gemaakt en aan zijn ogen te zien, vindt hij het jammer dat hij moet werken en niet met ons mee kan. Ilona bekijkt het buienalarm op haar telefoon en tuurt naar de lucht. ‘Mensen die fietsen zijn niet bang voor regen,’ reageert Victor ad rem. ‘Plus, de douches zijn hier prima en de sauna is warm.’Benieuwd wat deze route nog meer te bieden heeft? Dit artikel is afkomstig uit Wielrenblad Magazine 2016 #2. Mocht je dit magazine gemist hebben dan kun je deze bestellen in onze webshop. Voor het gemak kun je ook abonnee worden zodat je geen nummer meer hoeft te missen!

RouteLuxemburg1

GEEN SCHUILPLEK

Onze eerste rit brengt ons gelijk langs het mooiste deel van het gebied; het Mullerthal. Deze regio is een bijzondere biotoop met ontzaglijke rotsformaties. Vanaf de weg spotten we al spelonken en overal lopen kleine paadjes. We besluiten het gebied later verder te bekijken en zetten de klim in naar Bedorf. Onderweg wisselen beboste gebieden elkaar af met open vlaktes. Juist wanneer we op een open vlakte tussen Bedorf en Echternach fietsen, barst het onweer boven ons los. We lijken geen schuilplek te kunnen vinden. Wanneer Ilona midden in het veld een oud ijzeren schuurtje ziet, twijfelen we toch geen moment. Door de brandnetels en de modder zoeken we beschutting, en wachten we ongeduldig tot het getik boven ons hoofd stopt.

Na een kwartiertje wordt het droog en vervolgen we onze tocht. Langs de rivier Süre, dat de grens tussen Duitsland en Luxemburg volgt, komen we langs Echternach en Rosport. Onze fotografe is driftig op zoek naar de gele koolzaadvelden die ze al tijdens onze heenreis op de heuveltoppen zag. We klimmen daarom weer de heuvel op. De gele velden lijken zich steeds naar de horizon te verplaatsen. Als we stoppen om ons plan de campagne te bepalen, staren twee koeien in de wei ernaast ons aan. We besluiten een rustmomentje in te lassen. Ondertussen vindt Dennis een prima gesprekspartner in een van de koeien.

Benieuwd wat deze route nog meer te bieden heeft? Dit artikel is afkomstig uit Wielrenblad Magazine 2016 #2. Mocht je dit magazine gemist hebben dan kun je deze bestellen in onze webshop. Voor het gemak kun je ook abonnee worden zodat je geen nummer meer hoeft te missen!

Wielrenblad_Bannertje